Yolculuk

Demiştim ya;
"Son durak neresi bilmeden devam ediyoruz,
Şahıslarası yolculuğumuza..." diye,
Ben artık inmek istiyorum.
Lütfen sen de uğurlama beni.
Ya da gözyaşı değil,
Bir kova su dök ki arkamdan,
Çabucak geri geleyim,
En ufak ayrılıklardan.
Kimse gitmesin artık,
Kimse bakmasın gidenin ardından.
Tüm yolculuklara birlikte çıkılsın,
Vedalar hasrete,
Kavuşmalar mutluluğa olsun.
Gözlerine her bakışımda heyecanlanayım,
Avuç içlerim terlesin,
Kalbim daha hızlı çarpsın.
Bırak ömrü kısaltıyor desinler,
Sensiz beş yaşayacağıma,
Seninle bir yaşayayım,
Biraz da 'biz' yaşayalım,
Olmaz mı?

Halit Serdar Saner

Hayat = ?

Hangimiz biliyordu ki,
Göbeğimizle bağlı olduğumuz kadına
Gönülden bağlanacağız doğunca?

Hangimiz biliyordu ki,
Öpünce sakalları batıp canımızı yakan adam,
Her düştüğümüzde bizi kaldıracak,
Yaşımız yetmiş bile olsa?

Hangimiz biliyordu ki,
Tay tay durduk diye sevinirken
Artık büyük adımlar atmamız gerektiğini?

Hangimiz farkındaydı ki büyüdüğümüzün,
Evin yedek anahtarını alana dek,
Ya da evden kimse çağırmayınca
Akşam ezanında hala dışarıdayken?

Hangimiz bilebilirdi ki,
Kazanınca sevindiğimiz okul bittiğinde,
Sadece işsizler ordusunda rütbelilerden olacağımızı?

Hangimiz bilebilir ki,
Evet dedikten sonra atılan imzanın,
Yeni hayatlara verilen iznin belgesi olduğunu?

Hangimiz bilebilir ki,
Kucağımızda öpmeye kıyamadığımız bebeğimize,
Kimler ne çelmeler takacak büyüdüğünde?

Ve kim bilebilir
Tebessümle çektirdiği hangi fotoğraf
Toplu iğneyle ilişecek yakalara
Veda gününde?


Halit Serdar Saner