Salıncak

Sessiz geçirdim bugünü yine,
Susmak seninleyken daha zevkliydi.
Ve bütün gün huzuru dinlemek,
Ya da başım omzunda yağmuru izlemek.
Bugün izlemedim yağmuru,
Çıkıp iskeleye, ıslandım sırılsıklam.
Üstelik ateşim de vardı 40 derece,
Daha sık hastalanır oldum buralarda.
Ama olsun,
Yağmurun sesi,rüzgarın sesi,dalgaların sesi,
Bastırdı yokluğunun sessizliğini.
Dönüşte çocuk parkına uğradım,
Küçüklüğümü salladım salıncakta.
Biliyorum,ben istemesem de,
Sen olsan küçüklerimizi sallardın yine.
Ben de isterdim,
Sakladığım oyuncaklarımla oynamalarını,
Gözüm gibi baktığım biblolarımı kırmalarını,
Sen Yağmur'un ilk aşkı olurdun,
Ben Rüzgar'ın uyku kucağı.
Doğum günlerini videoya kaydeder,
Büyüdüklerinde anılarıyla yaşardık.
Ama olmadı işte,
Koyamadım, küçüklüğümün yerine küçüklerimizi,
İstemedim, gittiğimde ağlayacak yeni birilerini,
Dökülen her saç telimle sona yaklaşırken,
Ardımda yarım kalacak hikayeleri.
Bu yüzden Yağmur ve Rüzgar;
Senin salıncakta salladığın hayaller olarak kalacaklar,
Ve sadece
"Baba,daha hızlı salla!" diye ağlayacaklar...

Halit Serdar Saner