Yatağın sağ tarafına yatıyorum yine,
Sanki kalp atışlarımı ninniymiş gibi dinleyip,
Sol yanımda uyuyan sen,
Yanımdaymışsın gibi hala.
Uyanınca da her şey aynı;
Minibüste iki öğrenci,
Kantinde iki çay, tabi ki şekersiz,
Ve bütün cümleler aynı başlıyor,
Birinci çoğul şahıs; biz, ikimiz...
Bir tek yolumu değiştirdim,
Dur diyemedi gidişin, yeni acılara,
Yanıp sönen sarı ışıklar hala davetkar,
Yolları boyamaya meyilli, kan kırmızılara.
Sol şeritler aldı Sol Yanım'ı benden,
Ve ben sol elimle yazdım bu şiiri,
Kelimeler kağıda dökülürken,
Kalbimin daha yakınından geçsinler de,
Unutulmadığını söylesinler diye sana.
Bu yüzden bu kadar okunaksız,
Bu yüzden bu kadar dokunaklı...
Halit Serdar SANER
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder