Demiştim ya;
"Son durak neresi bilmeden devam ediyoruz,
Şahıslarası yolculuğumuza..." diye,
Ben artık inmek istiyorum.
Lütfen sen de uğurlama beni.
Ya da gözyaşı değil,
Bir kova su dök ki arkamdan,
Çabucak geri geleyim,
En ufak ayrılıklardan.
Kimse gitmesin artık,
Kimse bakmasın gidenin ardından.
Tüm yolculuklara birlikte çıkılsın,
Vedalar hasrete,
Kavuşmalar mutluluğa olsun.
Gözlerine her bakışımda heyecanlanayım,
Avuç içlerim terlesin,
Kalbim daha hızlı çarpsın.
Bırak ömrü kısaltıyor desinler,
Sensiz beş yaşayacağıma,
Seninle bir yaşayayım,
Biraz da 'biz' yaşayalım,
Olmaz mı?
Halit Serdar Saner
25 Şubat 2011 Cuma
5 Şubat 2011 Cumartesi
Hayat = ?
Hangimiz biliyordu ki,
Göbeğimizle bağlı olduğumuz kadına
Gönülden bağlanacağız doğunca?
Hangimiz biliyordu ki,
Öpünce sakalları batıp canımızı yakan adam,
Her düştüğümüzde bizi kaldıracak,
Yaşımız yetmiş bile olsa?
Hangimiz biliyordu ki,
Tay tay durduk diye sevinirken
Artık büyük adımlar atmamız gerektiğini?
Hangimiz farkındaydı ki büyüdüğümüzün,
Evin yedek anahtarını alana dek,
Ya da evden kimse çağırmayınca
Akşam ezanında hala dışarıdayken?
Hangimiz bilebilirdi ki,
Kazanınca sevindiğimiz okul bittiğinde,
Sadece işsizler ordusunda rütbelilerden olacağımızı?
Hangimiz bilebilir ki,
Evet dedikten sonra atılan imzanın,
Yeni hayatlara verilen iznin belgesi olduğunu?
Hangimiz bilebilir ki,
Kucağımızda öpmeye kıyamadığımız bebeğimize,
Kimler ne çelmeler takacak büyüdüğünde?
Ve kim bilebilir
Tebessümle çektirdiği hangi fotoğraf
Toplu iğneyle ilişecek yakalara
Veda gününde?
Halit Serdar Saner
Göbeğimizle bağlı olduğumuz kadına
Gönülden bağlanacağız doğunca?
Hangimiz biliyordu ki,
Öpünce sakalları batıp canımızı yakan adam,
Her düştüğümüzde bizi kaldıracak,
Yaşımız yetmiş bile olsa?
Hangimiz biliyordu ki,
Tay tay durduk diye sevinirken
Artık büyük adımlar atmamız gerektiğini?
Hangimiz farkındaydı ki büyüdüğümüzün,
Evin yedek anahtarını alana dek,
Ya da evden kimse çağırmayınca
Akşam ezanında hala dışarıdayken?
Hangimiz bilebilirdi ki,
Kazanınca sevindiğimiz okul bittiğinde,
Sadece işsizler ordusunda rütbelilerden olacağımızı?
Hangimiz bilebilir ki,
Evet dedikten sonra atılan imzanın,
Yeni hayatlara verilen iznin belgesi olduğunu?
Hangimiz bilebilir ki,
Kucağımızda öpmeye kıyamadığımız bebeğimize,
Kimler ne çelmeler takacak büyüdüğünde?
Ve kim bilebilir
Tebessümle çektirdiği hangi fotoğraf
Toplu iğneyle ilişecek yakalara
Veda gününde?
Halit Serdar Saner
16 Eylül 2010 Perşembe
Kopya
Sınavlarda sakladığım kopya gibisin,
Üstelik öyle küçük de değil,
Kocaman yazdım adını kalbime.
Ama göstermiyorum kimselere,
Adım gibi emin de olsam sevgimden,
Bilerek yanlış yapıyorum en büyük doğrumu,
Sadece ben bileyim diye,
O doğrunun sen olduğunu.
Halit Serdar Saner
Üstelik öyle küçük de değil,
Kocaman yazdım adını kalbime.
Ama göstermiyorum kimselere,
Adım gibi emin de olsam sevgimden,
Bilerek yanlış yapıyorum en büyük doğrumu,
Sadece ben bileyim diye,
O doğrunun sen olduğunu.
Halit Serdar Saner
25 Ağustos 2010 Çarşamba
Bekleyiş
Yeni bir gün ve yine o lanet baş ağrısı,
Kokunu alamadan uyandığım her sabahki gibi,
Ben istemesem de inatla eşlik ediyor,
Yalnızlığımı unutturmamak istercesine.
Neyse ki en sevdiğin şarkı yetişiyor imdadıma,
Senin sesinden, senin neşenden.
Ne iyi etmişim de kaydetmişim o gün,
Kahvaltı hazırlarken mırıldandığında, gizli gizli.
Mutfağa koydum şarkına ayarlı çalar saati,
Baş ağrısına başka çözüm bulamadım ki,
Sen gittin diye başlamıştı,
Gitmedin sanıp hemen kesiliyor sesini duyunca.
Onu mu kandırıyorum, kendimi mi bilmiyorum.
Sesin geliyor evet, ama ne kokun var,
Ne de kırılan bardaklar, düşen tabaklar,
Uyandırmamak için dikkat ettikçe yaptığın sakarlıklar.
Şarkı bitiyor ve gün başlıyor,
'Bu sefer gelecek' diye koşarak çıkıyorum evden,
O çok sevdiğin denize gidiyorum,
Herkesin girdiğini görüp de çıktığını görmediği,
Günlerce arayıp da bulup getiremediği denize.
İlk başlarda beraber beklerdik seni,
Mahallenin büyükleri 'Güneş Kız'larını beklerdi,
Çocuklar 'Şekerci Abla'larını.
Remziye Teyze su böreği getirdi her gün,
Çok seversin, dayanamayıp gelirsin diye.
Ama zamanla şekerlerinin yerini su börekleri aldı,
Börekleri alan çocuklar da Remziye Teyze'nin umutlarını.
Artık çocuklar oyunlarına devam ediyor,
Büyükler de benden kaçıyor, saklanıyor,
Her şey bir oyunmuş da, ebe benmişim gibi.
Yalnız başıma da olsa bekliyorum hala,
Belki bir gün çıkıp gelirsin,
Beni görünce şaşırıp, kocaman açarsın gözlerini,
Belki de dalgalar halime acıyıp geri verir,
Giderken kumlara bıraktığın küçük ayak izlerini...
Halit Serdar Saner
Kokunu alamadan uyandığım her sabahki gibi,
Ben istemesem de inatla eşlik ediyor,
Yalnızlığımı unutturmamak istercesine.
Neyse ki en sevdiğin şarkı yetişiyor imdadıma,
Senin sesinden, senin neşenden.
Ne iyi etmişim de kaydetmişim o gün,
Kahvaltı hazırlarken mırıldandığında, gizli gizli.
Mutfağa koydum şarkına ayarlı çalar saati,
Baş ağrısına başka çözüm bulamadım ki,
Sen gittin diye başlamıştı,
Gitmedin sanıp hemen kesiliyor sesini duyunca.
Onu mu kandırıyorum, kendimi mi bilmiyorum.
Sesin geliyor evet, ama ne kokun var,
Ne de kırılan bardaklar, düşen tabaklar,
Uyandırmamak için dikkat ettikçe yaptığın sakarlıklar.
Şarkı bitiyor ve gün başlıyor,
'Bu sefer gelecek' diye koşarak çıkıyorum evden,
O çok sevdiğin denize gidiyorum,
Herkesin girdiğini görüp de çıktığını görmediği,
Günlerce arayıp da bulup getiremediği denize.
İlk başlarda beraber beklerdik seni,
Mahallenin büyükleri 'Güneş Kız'larını beklerdi,
Çocuklar 'Şekerci Abla'larını.
Remziye Teyze su böreği getirdi her gün,
Çok seversin, dayanamayıp gelirsin diye.
Ama zamanla şekerlerinin yerini su börekleri aldı,
Börekleri alan çocuklar da Remziye Teyze'nin umutlarını.
Artık çocuklar oyunlarına devam ediyor,
Büyükler de benden kaçıyor, saklanıyor,
Her şey bir oyunmuş da, ebe benmişim gibi.
Yalnız başıma da olsa bekliyorum hala,
Belki bir gün çıkıp gelirsin,
Beni görünce şaşırıp, kocaman açarsın gözlerini,
Belki de dalgalar halime acıyıp geri verir,
Giderken kumlara bıraktığın küçük ayak izlerini...
Halit Serdar Saner
16 Temmuz 2010 Cuma
Nazar Boncuğu
Keşke imkanımız olsa da,
Geri dönebilsek 'iyi ki'lerimize.
Ağır çekimde yaşasak tüm mutlulukları,
Kötü biteceğini bildiğimiz bir film gibi,
Sonunu izlemeden kapatsak,
Ve bir annenin korumasına muhtaç çocuğu gibi,
İliştirsek bi köşesine nazar boncuğunu,
Değiştirir mi dersin, ikimizin yolcuğunu?
Halit Serdar Saner
Geri dönebilsek 'iyi ki'lerimize.
Ağır çekimde yaşasak tüm mutlulukları,
Kötü biteceğini bildiğimiz bir film gibi,
Sonunu izlemeden kapatsak,
Ve bir annenin korumasına muhtaç çocuğu gibi,
İliştirsek bi köşesine nazar boncuğunu,
Değiştirir mi dersin, ikimizin yolcuğunu?
Halit Serdar Saner
13 Temmuz 2010 Salı
İlk Aşk
Bilmiyorduk aşkın ne olduğunu,
Hep aynı kişiye gidene dek,
Dansa davet oyunlarında.
Yine bu sayede öğrendik aşk acısını,
Kabul edilmeyen her teklifte,
Sırta inen yumruklarla.
İple çekilir olmuştu pazartesiler,
Haftasonları tatil değil, ayrılık demekti artık.
Pazar gecesi sinemalarıyla başladık hayallere,
Başrolü hep biz kaptık,
Sevdik, kavuştuk, mutlu olduk.
Güzel şeydi çocukluk,
İlk aşk, ilk iç "savaş.
Kolay" değildi öyle çabuk unutmak,
Siniyordu acısı yavaş yavaş.
Süt içince geçer zannediyordu annemiz,
Heyecana dayanamayan karnımızın ağrısını.
Ve en çok babadan korkuyorduk,
Görürse diye içi dolu kalbin diğer yarısını.
İçimize attık bütün duyguları,
Küçüklere yasaktı mutlu olmak.
Ya da kırılan oyuncakları dışında,
Başka birşey için ağlamak...
Halit Serdar Saner
Hep aynı kişiye gidene dek,
Dansa davet oyunlarında.
Yine bu sayede öğrendik aşk acısını,
Kabul edilmeyen her teklifte,
Sırta inen yumruklarla.
İple çekilir olmuştu pazartesiler,
Haftasonları tatil değil, ayrılık demekti artık.
Pazar gecesi sinemalarıyla başladık hayallere,
Başrolü hep biz kaptık,
Sevdik, kavuştuk, mutlu olduk.
Güzel şeydi çocukluk,
İlk aşk, ilk iç "savaş.
Kolay" değildi öyle çabuk unutmak,
Siniyordu acısı yavaş yavaş.
Süt içince geçer zannediyordu annemiz,
Heyecana dayanamayan karnımızın ağrısını.
Ve en çok babadan korkuyorduk,
Görürse diye içi dolu kalbin diğer yarısını.
İçimize attık bütün duyguları,
Küçüklere yasaktı mutlu olmak.
Ya da kırılan oyuncakları dışında,
Başka birşey için ağlamak...
Halit Serdar Saner
Salıncak
Sessiz geçirdim bugünü yine,
Susmak seninleyken daha zevkliydi.
Ve bütün gün huzuru dinlemek,
Ya da başım omzunda yağmuru izlemek.
Bugün izlemedim yağmuru,
Çıkıp iskeleye, ıslandım sırılsıklam.
Üstelik ateşim de vardı 40 derece,
Daha sık hastalanır oldum buralarda.
Ama olsun,
Yağmurun sesi,rüzgarın sesi,dalgaların sesi,
Bastırdı yokluğunun sessizliğini.
Dönüşte çocuk parkına uğradım,
Küçüklüğümü salladım salıncakta.
Biliyorum,ben istemesem de,
Sen olsan küçüklerimizi sallardın yine.
Ben de isterdim,
Sakladığım oyuncaklarımla oynamalarını,
Gözüm gibi baktığım biblolarımı kırmalarını,
Sen Yağmur'un ilk aşkı olurdun,
Ben Rüzgar'ın uyku kucağı.
Doğum günlerini videoya kaydeder,
Büyüdüklerinde anılarıyla yaşardık.
Ama olmadı işte,
Koyamadım, küçüklüğümün yerine küçüklerimizi,
İstemedim, gittiğimde ağlayacak yeni birilerini,
Dökülen her saç telimle sona yaklaşırken,
Ardımda yarım kalacak hikayeleri.
Bu yüzden Yağmur ve Rüzgar;
Senin salıncakta salladığın hayaller olarak kalacaklar,
Ve sadece
"Baba,daha hızlı salla!" diye ağlayacaklar...
Halit Serdar Saner
Susmak seninleyken daha zevkliydi.
Ve bütün gün huzuru dinlemek,
Ya da başım omzunda yağmuru izlemek.
Bugün izlemedim yağmuru,
Çıkıp iskeleye, ıslandım sırılsıklam.
Üstelik ateşim de vardı 40 derece,
Daha sık hastalanır oldum buralarda.
Ama olsun,
Yağmurun sesi,rüzgarın sesi,dalgaların sesi,
Bastırdı yokluğunun sessizliğini.
Dönüşte çocuk parkına uğradım,
Küçüklüğümü salladım salıncakta.
Biliyorum,ben istemesem de,
Sen olsan küçüklerimizi sallardın yine.
Ben de isterdim,
Sakladığım oyuncaklarımla oynamalarını,
Gözüm gibi baktığım biblolarımı kırmalarını,
Sen Yağmur'un ilk aşkı olurdun,
Ben Rüzgar'ın uyku kucağı.
Doğum günlerini videoya kaydeder,
Büyüdüklerinde anılarıyla yaşardık.
Ama olmadı işte,
Koyamadım, küçüklüğümün yerine küçüklerimizi,
İstemedim, gittiğimde ağlayacak yeni birilerini,
Dökülen her saç telimle sona yaklaşırken,
Ardımda yarım kalacak hikayeleri.
Bu yüzden Yağmur ve Rüzgar;
Senin salıncakta salladığın hayaller olarak kalacaklar,
Ve sadece
"Baba,daha hızlı salla!" diye ağlayacaklar...
Halit Serdar Saner
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)